- Rany, muszę wracać! - wykrzyknęła pani Lora i zanim zdążyli przejść do sedna, obróciła się na pięcie i popędziła przed siebie. – Zaraz wracam! - rzuciła jeszcze przez ramię a potem zniknęła w swojej drewnianej altance (bardziej schowku na narzędzia), którą ktoś wyposażył w pełnowymiarowy kominek. Podczas swoich rzadkich wizyt na działce, pani Lora czasem w nim paliła. Może wciąż marzyła o domku na wsi, a może tylko pozbywała się jakichś starych listów i rachunków.