Idee

Historycy, każdy na swój sposób, uporządkowali przeszłość, pisarze i filmowcy zrobili to samo z przyszłością, ale nikomu jeszcze nie udało się dokonać tego z teraźniejszością, choć dotyka nas najmocniej, bo bezpośrednio; obciążona przeszłością i brzemienna przyszłością tworzy pulsujący punkt styku rozczarowania i nadziei.

Hebrajska Biblia, czyli Stary Testament chrześcijan, zawiera kategoryczne zdanie: „Oko za oko, ząb za ząb”. Ta zasada, oscylująca między zemstą a sprawiedliwością, została odrzucona przez Jezusa w Ewangelii Mateuszowej. Równolegle, myśl grecka w V wieku przed naszą erą, wyraża podobne przekonanie. Najlepiej jest to widoczne w ówczesnych sztukach teatralnych, gdzie zemsta tworzy niekończącą się opowieść. 

Czym skorupa dla nasienia, tym wstydliwość jest dla intymności. Tymczasem współcześni pisarze z upodobaniem opisują własne intymne życie. Niemal z każdym rokiem dalej przesuwają granice wstydu. Sugestywne przedstawienie własnego cierpienia jest gwarancją autentyczności, a ta z kolei ma gwarantować literacką jakość. 

Jakiś czas temu było głośno we Francji o pewnej ofierze wyjątkowo wrednej mistyfikacji. Na imię miała Anna. Kobieta ze zdumieniem i radością odkryła, że zainteresował się nią hollywoodzki gwiazdor i to nie byle jaki, bo sam Brad Pitt. Kontaktowali się wyłącznie w świecie wirtualnym, lecz intensywnie oraz intymnie. Zwierzali się sobie z sekretów i wymieniali filmikami z codziennego życia.

Jesteśmy tak przyzwyczajeni do hałasu (lub raczej od niego uzależnieni), że już go nie zauważamy. Ciszę, owszem, choć cisza absolutna nie istnieje. Jest rzeczywistością paradoksalną, bo mówiąc o niej, równocześnie ją unicestwiamy.