Idee

W tradycji platońskiej, dusze, choć mogą bytować w przestworzach bez ciał, chętnie w nich zamieszkują. Są jak kapitan statku. Kapitan może wejść na wybrany przez siebie statek, kierować nim i w wybranym przez siebie momencie opuścić go.

Platon najchętniej wyrzuciłby z miasta artystów tworzących sztukę niepokojącą ludzi. Wtedy nazywano takich artystów „poetami tragicznymi”. W „Republice” jednoznacznie stwierdził, że nie wolno wystawiać wrażliwej duszy na działanie brzydoty, a w usta Sokratesa włożył słowa wykluczające obecność artystów tragicznych w idealnym mieście.

Zdaniem ludzi teatru komedia stanowi połowę naszego życia, a drugą połową jest tragedia. Dzisiaj upodobanie do komedii zdecydowanie góruje nad zamiłowaniem do tragedii. W Internecie humorystyczne memy stają się viralami, a znaczna część branży rozrywkowej produkuje humor.  Podobnie jak muzyka, alkohol, tytoń, kofeina i czekolada, humor stał się współczesnym nałogiem.

Mowa jest iluzją. Słyszymy ją jako ciąg oddzielnych słów, w którym jedno słowo płynnie przechodzi w następne. W odróżnieniu od białych spacji między słowami pisanymi, między słowami mówionymi nie ma krótkich chwil ciszy. Staje się to oczywiste, kiedy słuchamy mowy w obcym języku: nie sposób określić, gdzie kończy się jedno słowo i zaczyna następne.

Idźcie do jakiejkolwiek biblioteki i losowo wybierzcie jedno zdanie z dowolnego tomu. Istnieje prawie stuprocentowe prawdopodobieństwo, że choć nie wiedzieć jak długo byście szukali, nie znajdziecie identycznego zdania. Szacunki na temat liczby zdań, które jest w stanie wytworzyć zwykły człowiek, zapierają dech w piersiach.