Jestem zadeklarowaną wyznawczynią świętego spokoju, każdego dnia zmawiam do niego litanię i składam swoje rutyny w ofierze na ołtarzu przewidywalności. Kult ten wyssałam z mlekiem matki, która w całym swoim życiu życzyła sobie tylko świąt spokojnych, wakacji spokojnych, spokojnego wieczoru i zwiastowania świętego spokoju, kiedy pytałam, gdzie dokładnie w spiżarni położyła pomidory w puszcze.