Blog

Ostatnio w socjalach ktoś znany grzmiał na młode pokolenie, że nie umie jeść nożem i widelcem. Widelec tkwi w lewej ręce, ale po odkrojeniu kawałka nożem wędruje na stół, skąd podejmuje go prawa ręka i dopiero ona fasuje kęs do ust. Co za skandal! Brak wychowania! Mea maxima culpa, lecz ja takie rozważania prowadzę od kilku lat, ale prócz oburzenia mam jeszcze do tego swoją teorię.

W kręgu kultury judeochrześcijańskiej helleńskie dążenie do utraconej Itaki przybrało postać uganiania się za nowym Edenem. Każdy człowiek, niczym Odyseusz żeglujący w stronę upragnionej Itaki, szuka swojego raju, w którym nie ma ograniczeń i braków. Opowieść o poszukiwaniu świętego Graala (przedstawiany bądź to jako kielich Ostatniej Wieczerzy, bądź też jako czara napełniona po ukrzyżowaniu krwią Jezusa) stała się symbolem ludzkich poszukiwań wartości, sacrum, sensu oraz zbawienia. 

Otworzył oczy. Gdzie ja jestem? Spytał siebie, bo częste zmiany miejsca noclegu rodzą takie pytania. Zobaczył łóżko Joli, przykryte narzutą w czerwoną kratę i przypomniał sobie. Musiałem głęboko spać, skoro nie słyszałem, jak wychodzi, pomyślał i nagle uświadomił sobie, że jego siostra już od dawna nie śpi w tym łóżku; przecież widział się z nią przed kilku godzinami w domu jej męża. Usiadł na łóżku i rozejrzał się po pokoju. Czas się zatrzymał w tym miejscu?

Są takie wieczory, kiedy człowiek siedzi w półmroku i nagle orientuje się, że wszystkie te wielkie, popularne wartości – ambicja, sukces, efektywność – leżą na podłodze jak skarpetki, które miały trafić do kosza, lecz po drodze straciły motywację. I wtedy, w tej ciszy, podchodzą do nas inne wartości. Te, które za dnia boją się wyjść, bo świat jest dla nich zbyt głośny.

Leżałem w łóżku, a serce tłukło mi się jak walący do drzwi pijak, którego żona  przysięgała nigdy więcej nie wpuszczać do domu. A może to był nasz sąsiad spod  siódemki. Pamiętam własny niepokój w dziecięcym pokoju. Nieszczelne okno z  poszarzałą od rzeczywistości firanką. Zimny nów księżyca, który do spółki z  osiedlową latarnią, jak cwany duet recydywistów okradali noc z mroku.