Idee

Mowa jest iluzją. Słyszymy ją jako ciąg oddzielnych słów, w którym jedno słowo płynnie przechodzi w następne. W odróżnieniu od białych spacji między słowami pisanymi, między słowami mówionymi nie ma krótkich chwil ciszy. Staje się to oczywiste, kiedy słuchamy mowy w obcym języku: nie sposób określić, gdzie kończy się jedno słowo i zaczyna następne.

Idźcie do jakiejkolwiek biblioteki i losowo wybierzcie jedno zdanie z dowolnego tomu. Istnieje prawie stuprocentowe prawdopodobieństwo, że choć nie wiedzieć jak długo byście szukali, nie znajdziecie identycznego zdania. Szacunki na temat liczby zdań, które jest w stanie wytworzyć zwykły człowiek, zapierają dech w piersiach.

Wydając z siebie dźwięki wpływamy na życie umysłowe i emocjonalne innych ludzi. Dźwiękami kształtujemy idee oraz obrazy w umyśle drugiego człowieka. Dzieje się tak również wtedy, gdy te dźwięki są zapisane, jak choćby w tym fragmencie „Greka Zorby” Nikosa Kazantzakisa:

Pewien król złożył kiedyś wizytę w więzieniu i słuchał uważnie, jak więźniowie jeden za drugim proszą go o uwolnienie, zapewniając, że są niewinni. Nagle zauważył zamkniętego w sobie i przygnębionego mężczyznę, który siedział samotnie w kącie.

Jest lato roku 1816. Rok wcześniej na indonezyjskiej wyspie wybuchł wulkan Tambora. Była to wówczas jedna z największych erupcji znanych ludzkości. ... W Europie pada czerwony śnieg, częste są również niespotykanie gwałtowne burze. W związku z takimi nieustającymi ulewami, grupa młodych, uzdolnionych brytyjskich pisarzy zmuszona jest przerwać swoją podróż po Europie i schronić się w szwajcarskiej willi. By umilić czas znudzonym towarzyszom, Lord Byron proponuje wszystkim zebranym grę - wygra ten, kto napisze najstraszniejsze opowiadanie.