Słowa

Po przypadkowym spotkaniu w kuchni, staliśmy z moim ojcem w niezręcznej ciszy, oczekując aż zagotuje się woda w czajniku. Specjalnie zagotowałam więcej, żeby starczyło na dwa kubki, co oznacza też, że trzeba dłużej czekać i więcej milczeć.

Był chłopiec, który duszę zaprzedał, by świat konający ratować, bo tylko ile widział - wiedział, trzeba działać - szeptała mu troska.

Moja młodsza siostra mówi, że nie czuje się człowiekiem. Zabiera mnie na spacer do ZOO i w tajemnicy szepce...

Dawno, dawno temu w miasteczkowych koszarach stacjonowało wojsko. Kabewu, mówili na nie. Żołnierze zajmowali budynki przedwojennego wojska, ale nie uczyli ludzi czytać i pisać, tak jak to robili tamci. Urządzali za to potańcówki w domu ludowym, który stał wtedy całkiem pusty, ze zbombardowanym w czasie nalotów dachem.