Blog

Nie rozumiem, czemu ludzie nie mogą być dla siebie mili. Co to nas kosztuje? Nic. Ja zawsze staram się być miła, ale co to da, człowiek może sobie krwi utoczyć, a i tak tylko razy zbierze.

Odkąd Piotrowi zmarła żona, stał się rezydentem lokalnej nekropolii, znawcą obyczajów bluszczu i praktykiem dziennic (to takie strzydziestokrotnione miesięcznice).  - Nie uciekam od życia – mówił zaniepokojonym bliskim, którzy próbowali wyciągnąć go z cmentarza i posadzić z powrotem za biurkiem.  – Uciekanie od życia to jest teraz właśnie moje życie!

Szarpał się jak ptak na uwięzi. Krzyczał. Wyrwał się z potrzasku i padł twarzą na szybę. Zabolało. Otworzył oczy i niezbyt wyraźnie zobaczył nad sobą zagniewaną twarz mamy. Policzkowała go. Za każdym uderzeniem wylewało się trochę herbaty z garnuszka, który trzymała w lewej ręce. Jej policzki, aż po skronie czerwone, świadczyły o maksymalnym wzburzeniu.

Drzwi zaskrzypiały i został sam w ciasnym pomieszczeniu. Trzeba drzwi naoliwić, bo skóra cierpnie, pomyślał Jacek, choć w tej chwili miał większe zmartwienie. „Niech nikt się nie waży mu pomóc” – usłyszał głos ojca. Wiedział, że nikt nie sprzeciwi się jego ojcu, nawet mama. Zaremba budził lęk.

Mekka polskich turystów w początkach XXI wieku. Znów tu pielgrzymujemy, jak wtedy. Kamieniste plaże, długie wybrzeże przypominające leżącego jamnika, kuny i lipy, język dający poczucie, że jesteś prawie u siebie albo przynajmniej u dawno niewidzianej rodziny.